ΠΕΡΡΑΙΒΙΚΗ ΤΡΙΠΟΛΗΣ [ΑΖΩΡΟΣ-ΚΥΦΟΣ-ΔΩΔΩΝΗ-ΔΟΛΙΧΗ-ΠΥΘΙΟΝ] - Πρόλογος
Δεν πέρασαν δυό χρόνια από την έκδοση του πρώτου μου βιβλίου για την ΠΕΡΡΑΙΒΙΑ -Επαρχία Ελασσόνας και ήδη μέσα μου αισθανόμουν ένα τεράστιο κενό, γύρω από τον πανένδοξο αυτόν χώρον και την ιστορικήν του διαδρομή ανά τους αιώνες.
Ώρες πολλές αφιέρωνα σε επισκέψεις στην Άζωρο, το Σαραντάπορο και το Πύθιο, όπου η φαντασία μου κάλπαζε στα παλιά τα χρόνια τα ένδοξα και τιμημένα, όπου αστραπιαία περνούσαν από την μπροστά μου όλα όσα διαδραματίστηκαν στην αιματοποτισμένη και χιλιοδοξασμένη γη του Περραιβικού Τριπολίτικου χώρου...
Με διάφορα δημοσιεύματα σε περιοδικά όπως το « ΤΟΤΕ» και την «Ναυτική Ελλάδα» επεχείρησα να βρώ κάποια διέξοδο, προσπαθώντας έτσι μ' αυτά να καταστήσω γνωστό στο ευρύτερο ελληνικό κοινό τον άγνωστον πράγματι Περραιβικό χώρο...
Όμως ένα κενό έμεινε μέσα μου! Δεν είναι τόσο εύκολο με διάφορα δημοσιεύματα .ως επί το πλείστον σύντομα -να καλύψεις ένα χώρο με την τεράστια ιστορική του σημασία και τον πρωταρχικό ρόλο που διαδραμάτισε στο πέρασμα των αιώνων.
Και να που η ευκαιρία δόθηκε! Η νέα εκλεγείσα διοίκηση του νεοσύστατου «Δήμου Σαρανταπόρου», εμφορούμενη φαίνεται από τα ίδια αισθήματα και αγάπην με τον γράφοντα, αποφάσισε v' αναθέσει εις εμέ την παρουσίαση μιας σχετικά ολοκληρωμένης εργασίας γύρω από την πολυδοξασμένη και μαρτυρική Περραιβική Τρίπολη...
Μια περιοχή που τα παλληκάρια της στο διάβα των αιώνων, όρθωσαν τα στήθη τους έναντι των απείρων εισβολέων εκ βορρά, δια μέσου των στενών διαβάσεων, που κείνται κατάντικρυ από τα μαρτυρικά πολίσματα της Αζώρου-Κύφου, Δολίχης και Πυθίου.
Παραδίδοντας μια μικρή σχετικά εργασία για την Περραιβική αυτή Τρίπολη, νομίζω ότι συμπληρώνω ένα μέρος του «κενού» που αισθανόμουν έναντι των ποικίλων και μυρίων προσφορών αυτού του τόπου, στην ευρύτερη Περραιβία και ελλαδικού χώρου γενικώτερα.
Μια εργασία που την θεωρώ ταπεινή προσφορά στην μνήμη των χιλιάδων επωνύμων και ανωνύμων ηρώων της Περραιβικής Τριπόλεως. Μια μικρή προσφορά, ένας ύμνος, μια δοξασία, σ' όλους εκείνους που στην ζωή τους έταξαν να φυλάνε «θερμοπύλες». Γιατί η προσφορά των ανθρώπων της Περραιβικής Τριπόλεως, ως εκ της θέσεώς των, στο βορειότατο αυτό άκρο του Θεσσαλικού χώρου, ήταν, είναι και θα είναι, οι φύλακες των ιερών και οσίων της χώρας μας, του ελληνισμού. Εφ' όσον αυτός ο τόπος αγκαλιάζει το ιερότερο όρος της Ελλάδος και του κόσμου, τον «Όλυμπον», πάνω στον οποίον εναπέθεσαν την κατοικίαν των αθανάτων στην μακρινή αρχαιότητα και πάνω σ' αυτόν κατέφυγε καταδιωγμένη η θεά ελευθερία και εκεί φώλιασε, γαλουχήθηκε και ανδρώθηκε η πίστις και ελπίδα της απελευθέρωσης του σκλαβωμένου γένους μας, δεν μπορεί παρά να θεωρηθεί, ο πλέον ζωτικός, στρατηγικός και μαρτυρικός ελληνικός χώρος.
Είμαι πολύ μικρός να μπορέσω ν' ανταποκριθώ τέλεια στην απαίτηση αυτή. Η μακρά περιφρόνηση, αποσιώπηση, εγκατάλειψη και αδιαφορία που δοκίμασε ο τόπος αυτός και τα τόσα δεινά που επεσώρευσαν επ' αυτού οι ποικίλοι εισβολείς, κατακτητές, και βάρβαροι επιδρομείς, καθιστούν πολύ δύσκολη την συγκέντρωση ικανών και λεπτομερειακών στοιχείων για την όλην καταγραφήν της πορείας αυτού του τόσου σπουδαίου Περραιβικού τμήματος.
Κάνοντας μια μικρή αρχή, εύχομαι στο μέλλον να παρουσιασθούν νεώτεροι πατριώτες που να καλύψουν τα κενά και να βγάλουν τον τόπον από το σκοτάδι και την αχλύν.
Συγχαίρω ειλικρινά το Δημοτικό Συμβούλιο του νεοσύστατου Δήμου Σαρανταπόρου που απαρτίστηκε από τους οικισμούς Σαρανταπόρου, Μηλέας .Φαρμάκης Τσαπουρνιάς για την πρωτοπορία που έδειξαν με την απόφαση αυτή. Είναι μια συγκινητική πράξη, γεμάτη πατριωτικό εθνικό παλμό και αγάπη προς τον ιδιαίτερον τόπον , μια αγάπη που ανιδιοτελώς αποβλέπει στην ανάδειξη του αγαπημένου τους χώρου στο φως της δημοσιότητας. Γιατί αξίζει τον κόπον να καυχάται κανείς για την καταγωγή του, ως προερχόμενος από έναν τόσο ένδοξο και ιστορικό χώρο και να προφέρει με υπερηφάνεια την καταγωγή του, την ιστορία του, την προσφοράν του.
Τέτοια προσπάθεια δυστυχώς είναι η μοναδική στην ευρύτερη Περραιβία. Έχουν εκδοθεί υπό Συλλόγων βιβλία με το ιστορικόν γίγνεσθαι και λαογραφικό υλικό, όχι της ευρύτερης περιοχής, αλλά του στενού τόπου καταγωγής τους. Του χωριού τους! Εδώ ο Δήμος Σαρανταπόρου ξεφεύγει από τα στενά όρια του τοπικισμού και απλώνει το ενδιαφέρον του, στην ευρύτερη περιοχή, μέσα στην οποίαν έχει ένα μερίδιον και το ένδοξον Σαραντάπορον .
Μια πράξη που μαρτυρεί ανώτερη σκέψη και πλατύτερο πολιτιστικό και κοινωνικό πνεύμα...
Τέλος θα ήθελα να εκφράσω τις ευχαριστίες μου στην ΕΙΔΙΚΗ ΕΚΔΟΤΙΚΗ Αθηνών των Ν. Σαρρή & Α. Φούφα που για μια ακόμη φορά έδειξαν τον ανεξάντλητο ανθρωπισμό τους και την ανιδιοτελή τους συμπεριφορά έναντι της όλης προσπάθειας εκδόσεως του παρόντος βιβλίου.

Καλλιθέα 30 Ιουλίου 1995,
Σπυρίδων Αντ. Μπούμπας

 

 

Κάντε κλικ για μεγέθυνση του εξωφύλλου

 

 

Σ.Α. Μπούμπας


Αρχή Κειμένου > > | Αρχική σελίδα