Αννα Κομνηνή

Στον πρόλογο της Αλεξιάδος της θρηνεί,
για την χηρεία της η Αννα Κομνηνή.

Εις ίλιγγον είν' η ψυχή της. «Και
»ρείθροις δακρύων» μας λέγει «περιτέγγω
»τους οθφαλμούς..... Φευ των κυμάτων» της ζωής της,
«φευ των επαναστάσεων». Την καίει η οδύνη
«μέχρις οστέων και μυελών και μερισμού ψυχής».

Ομως η αλήθεια μοιάζει που μια λύπη μόνην
καιρίαν εγνώρισεν η φίλαρχη γυναίκα·
έναν καϋμό βαθύ μονάχα είχε
(κι ας μην τ' ομολογεί) η αγέρωχη αυτή Γραικιά,
που δεν κατάφερε, μ' όλην την δεξιότητά της,
την Βασιλείαν ν' αποκτήσει· μα την πήρε
σχεδόν μέσ' απ' τα χέρια της ο προπετής Ιωάννης.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης (1920)

[ English translation ]

Notes:

Anna Comnena (1083-1146) was the eldest daughter of the emperor Alexios I Comnenos and Irene. She tried in vain to usurp the throne from her brother John II for her husband, Nikephoros, whose death in 1137 made her withdraw to a monastery, where she wrote the Alexiad, a 15-volume biography of her father.


Back to [ Cavafy ]